Rijetko koja muzika toliko govori o jednom kraju kao sevdalinka. Pjeva se u mahalama, na sijelima, u kafanama i na velikim koncertnim scenama.
Pjesma o ljubavi i čežnji
Ime dolazi od riječi „sevdah”, koja označava ljubavnu čežnju, sjetu i zanesenost. Većina sevdalinki pjeva o ljubavi, često nesretnoj, o rastanku, ljepoti i prolaznosti.
Usmena tradicija
Sevdalinke su se stoljećima prenosile s koljena na koljeno, usmeno. Autori mnogih starih pjesama nisu poznati, a iste pjesme postoje u više verzija, zavisno od kraja u kojem su se pjevale.
Od saza do harmonike
Tradicionalno se sevdalinka pjevala uz saz, kasnije uz harmoniku i manje orkestre. Danas je izvode i mladi muzičari koji je spajaju s džezom, rokom i elektronskom muzikom.
Kako je sačuvati
Sevdalinka živi dok se pjeva. Kulturno-umjetnička društva, muzičke škole, festivali i porodična okupljanja čuvaju je od zaborava.
Pitajte starije u porodici koju sevdalinku najviše vole i zašto. Često iza svake pjesme stoji i jedna porodična priča.
